مثانه عصبی

مثانه عصبی

مثانه در هنگام تولد ظرفیتی برابر با 28-56 میلی لیتر بوده و سالیانه یک اونس بر ظرفیت آن اضافه می شود به طوری که گنجایش آن در بزرگسالان 500-700 میلی لیتر است . ساختمان آن از سه طبقه مخاطی ، عضلانی و ادوانتیس تشکیل شده است:

  • لایه مخاطی آن از بافت ترانزیشنال ( غیر ترشحی ) تشکیل شده که در طول مجرای خلفی ادامه می یابد .
  • لایه عضلانی که اکثر ضخامت جدار مثانه را شامل می شود و از دسته های نامنظم الیاف عضلات صاف به نام دترسور تشکیل شده است . که در حد گردن مثانه به صورت سه ردیف الیاف متمایز از یکدیگر در آمده اند که به ترتیب عبارتند از :
  1. طولی داخلی که تا رومونتانوم در مردان و تا انتهای مجرای ادرار در خانم ها امتداد دارد و انقباض آن موجب بازشدن گردن مثانه می شود .
  2. حلقوی میانی
  3. طولی خارجی
مثانه-عصبی

مثانه-عصبی

مثانه عصبی چیست ؟

زمانی گه فرد دچار علائمی نظیر تکرر ادرار و دفع ناگهانی ادرار شود به بیماری مثانه عصبی مبتلا شده است .

مجرای ادراری در خانم ها

مجرای ادرار در خانم ها به طول 4 سانتیمتر و قطر 6 میلی متر بوده و دارای مخاط ترانزیشنال است که به تدریج به مخاط اسکواموس غیر شاخی تبدیل شده است .

کنترل مثانه عصبی

دستگاه ادراری تحتانی شامل مجموعه ای از ارتباط های عصبی است که بر روی هم ، عمل ذخیره ادراری و دفع ادراری جریان ادراری را باعث می شود . عناصر اصلی عصبی که موجب چنین عملی می شود :

  1. قشر مغز

مرکز کنترل حرکات عضله مثانه در ناحیه خارجی و داخلی قسمت میانی لب فرونتال است که تاثیر آن مهار مثانه است .

  1. پیاز مغزی

به جز در مواقع ادرار کردن اختیاری که این قسمت خود نیز تحت کنترل قشر مغز است ، محل اصلی ارتباط راههای هرمی و خارجی هرمی بوده بنابراین نقش موثری بر تنظیم اسفنکتر خارجی و مثانه دارد .

  1. سمپاتتیک پشتی کمری

این سیستم با فعال کردن گیرنده های بتا در مثانه باعث شلی مثانه و یا تحریک گیرنده آلفا در مجرا باعث افزایش مقاومت مجرا می شود .

  1. نخاع ساکرال

که با تشکیل عصب پودندال و پاراسمپاتیک در ناحیه خارجی ارتباط دستگاه ادراری را با مراکز عصبی بالاتر برقرار می کند .

در هنگام تولد ، مثانه تحت کنترل مغز نیست و قطع ارتباط آن با مغز تغییر در عمل آن ندارد و در این مرحله انقباظات مثانه یه وسیله رفلکس های نخاعی صورت می گیرد ولی به تدریج این مسیرها فعال می شود . مثلا در خرگوش طی دو هفته ابتدای زندگی مثانه تحت کنترل دستگاه عصبی مرکزی قرار می گیرد .

زمانی گه فرد دچار علائمی نظیر تکرر ادرار و دفع ناگهانی ادرار شود به بیماری مثانه عصبی مبتلا شده است . دکتر محمد رنجبری ، متخصص اورولوژی با استفاده از روش های نوینی به درمان این بیماری می پردازد و از بروز عوارض زیاد جلوگیری می کند.برای مشاوره و تعیین وقت قبلی با شماره های 02188268649 تماس بگیرید یا به آدرس کانال اینستاگرام مراجعه کنید .

تشخیص مثانه عصبی

  • شرح حال
  • معاینه فیزیکی ( عصبی )

که شامل معاینه حسی و حرکتی و معاینه قوس عصبی ساکرال می باشد .

  • علائم آزمایشگاهی عمومی

در بیمار با مثانه عصبی ، آزمایش های زیر الزامی است :

  • هموگلوبین و هماتوکریت
  • شمارش گلبول سفید ، اوره و کراتین
  • اوروگرافی وریدی : در این روش موارد زیر بررسی می شود :
  • شکل مثانه : اصلی ترین رادیوگرافی در تشخیص نوع مثانه عصبی و تعیین میزان عوارض آن همین تست است .
  • شکل مجرا
  • ایزوتوپ اسکن

اورودینامیک نوار مثانه عصبی

اوروفلومتری : در این روش میزان ادرار خارج شده در واحد زمان (ثانیه) تعیین می شود که این مقدار در مردان 25-20 میلی لیتر در ثانیه و در خانم ها 25-30 میلی لیتر در ثانیه است . کاهش آن نشانه افزایش مقاومت مجرا یا کاهش قدرت انقباضی مثانه و افزایش آن نشانه هیپرتونیسیته عضله مثانه است . اگر جریان ادرار منقطع باشد نشانه اسپاسم اسفنکری و یا فشار عضلات شکمی به عنوان عامل ادرار کردن است .

در مورد انتخاب بیماران برای انجام تست آنچه مورد توافق عمومی است اینکه در تمامی بیمارانی که می خواهند تحت درمان های جراحی و تهاجمی قرار بگیرند علی رغم درمان های دارویی مکرر بهبود نداشته اند ، علائم بالینی پیچیده ای دارند و تشخیص مشخص نیست ، بهتر است اورودینامیک انجام گردد . در شرایط انسداد یا ضعف عضله مثانه ، زمان ادرار کردن طولانی ، جریان ادرار کم و منحنی شیب کم دارد .

سیستومتری

در این روش عناصر ذیل بررسی می گردد :

  • حجم کلی مثانه
  • فشار مثانه در حین پرشدن
  • فشار مثانه در حین ادرار کردن
  • وجود درک پر شدن مثانه
  • توانایی در شروع ادرار و یا جلوگیری از آن
  • تعیین حجم باقیمانده ادراری
برچسب گذاری توسط ,

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

12 − 3 =